Trekker Space - De trekker emotie of niet

Gepost op 26 September, 2007 door Peter Plasduim

Polder power tractors zijn bijzondere hulpmiddelen. Daar waar voor de meeste huishoudelijke apparaten de functionaliteit in relatie tot de prijs voorop staat, gelden voor het uitzoeken van een trekker hele andere regels. Merk, type en veelal het imago zijn bij het uitzoeken van een trekker zwaarwegende factoren, terwijl bij de aanschaf van een wasmachine toch vooral naar de prestaties van het apparaat wordt gekeken.

Onze adviezen vooral geen landbouwwerktuig te kopen, weerhoudt hordes boeren er niet van er toch één te kopen. Zuiver rationeel gezien zijn er voor maar weinig mensen gegronde argumenten te vinden waarom ze juist wel een trekker moeten aanschaffen. Afgelopen weekend reed ik met een vriend mee naar de Franse Alpen in zijn landbouwwerktuig. Zijn trekker is fors duurder dan de mijne en heeft behoorlijk meer pk’s onder de kap. Desondanks zat ik nauwelijks ruimer, terwijl zijn trekker wel een stuk langzamer en dorstiger is. Dat maakt mijn vriend niet uit, want zijn volgende trekker wordt gewoon weer een mooi landbouwwerktuig van het zelfde dure merk. Hij vindt dat type voertuig nu eenmaal mooi. Blijkbaar kan door die emotie de ratio in één klap overboord gekieperd worden.

Is emotie dan werkelijk het belangrijkst bij de aanschaf van een trekker of kunnen we met diverse meetcriteria bepalen welke trekker het beste is? In diverse bladen en op verschillende internetsites waaronder ook “Trekker Space” kun je testen lezen waarin en hoe trekkers met elkaar worden vergeleken. In sommigen reviews wordt zo “objectief” mogelijk gekeken, terwijl in andere vergelijkingen daar bewust ver vandaan wordt gebleven. De keren dat ik in een trekker showroom vertoefde, zag ik geen mensen met rolmaten in de weer om de wielbasis op te meten. Wel zag ik potentiële trekker kopers dubben over subjectieve zaken als de kleur van het interieur en exterieur, het type lichtmetalen velgen en overige hoofdbrekens op de optielijst.

Door een andere vriend werd ik eens uitgenodigd om hem te vergezellen tijdens een proefrit. Groot was mijn verbazing dat er tijdens deze proefrit geen elandtest werden uitgevoerd of zo hard mogelijk door de slalom werd geknald. Ook werd er nooit eens vol op de rem getrapt. Zo hebben we niet eens objectief vast kunnen stellen of dit wel een goede trekker voor hem was. Terwijl ik lichtelijk gefrustreerd was door zijn gebrek aan professionaliteit, zat hij met een grote glimlach achter het stuur. "Met deze trekker wordt het ploegen van het land weer weer feest". Ondertussen trapte hij de fraaie dubbellucht eens op zijn staart en schakelde bij een paar duizend toeren door naar de derde versnelling. Mijn trekkerhart brak eventjes, juist de laatste paar extra toeren leverde deze trekker de meeste trekkracht. Hij had dus echt geen behoefte om te weten hoe vlot de trekker daadwerkelijk is!

Gelukkig is er hoop, echt slechte trekkers worden amper meer gemaakt en de verschillen worden steeds kleiner. "Echte trekkerjournalisten" betogen daarom dat vooral naar hen geluisterd moet worden, want de kleine verschillen en eventuele kleine imperfecties zijn voor het klootjesvolk steeds lastiger te herkennen; daar moet je een vakman voor zijn. Ik denk dan: als de verschillen toch zo klein zijn, kan blijkbaar iedere jan boerelul een trekker uitzoeken die hij leuk vind. De emotie mag regeren en we hoeven ons niet zoveel aan te trekken van de scores in objectieve trekker tests die hier op Trekker Space regelmatig voorbij komen. Dus kies jij de beste trekker, of de trekker waar je iedere dag weer gelukkig in stapt?